از مجموعه سخنان تاريخ نگاران چنين استفاده مى شود كه محل سكونت آن حضرت وخانواده اش بسيار ساده و بى آلايش بوده است، خانه هايى كه مواد ساختمانى آنها خشت و گل و شاخه هاى درخت خرما بودند.

عبدالله بن زيد مى گويد:

« خانه هاى همسران رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) را در هنگامى كه عمر بن عبدالعزيز آنها را خراب كرد، مشاهده كردم خانه هايى كه با خشت ساخته شده بودند و اتاقها با ديوارهايى كه از شاخه هاى چوب درختان و گل ساخته شده، از يكديگر جدا گشته بودند» .[١]

خانه يادشده تا پيش از سال ٨٨ هجرى، به همان حالت ا وَّلِيَّه خود باقى بود وهيچيك از خلفاء اجازه ندادند موقعيت ساختمانى منزل مذكور و حجره هاى آن، دستخوش دگرگونى وويرانى گردد، زيرا عشق و علاقه مسلمانان و دلبستگى شديد آنان به آن يادگارهاى ارزشمند رسالت، موجب گرديد تا از ويرانى آنها جلو گيرى شود.

اما پس از اينكه وليد بن عبدالملك درسال٨٦ هجرى به خلافت رسيد، عمر بن عبدالعزيز را به حكومت مَّكه ومدينه منصوب كرد.

[١] مدينه شناسى، ج١، ص ٤٤، به نقل از طبقات كبرى.