بنابراين ، مقصود از « تسويه قبور» درحديث « ابى الهياج» آن است كه قبور مرتفعى كه به شكل محدب مانند كوهان شتر ساخته شده است، به صورت مسطح درآيد و روى آن هموار گردد واز اينرو، حديث يادشده، با دلائل استوارى كه در باره بر پائى بناى ياد بود و گنبد و بارگاه براى رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) و ديگر اولياى الهى بيان گرديد، ناسازگارى ندارد.

براساس آنچه گذشت، روشن شد كه ساختن حرم براى بزرگان اسلام وحفظ ونگهبانى از آنها به منظور ابراز عشق و علاقه به پيشتازان اسلام و جاودانه ساختن ياد و خاطره آنان، از ديدگاه قرآن و روش عملى مسلمانان در طول تاريخ، كارى پسنديده و مشروع مى باشد و بامبانى توحيد و يكتا پرستى، سازگارى كامل دارد. از اينرو مسلمانان جهان در طول تاريخ، درترفيع حرم هاى رهبران خود و گراميداشت آنها كوشيده اند و ازاين رهگذر، خوشنودى خداى بزرگ را فراهم آورده اند.

***

بيان ادبى

دراينجا مى توان براى تفسير روايت «ابى الهياج» از قواعد ادبى بهره گرفت وآن اينكه لفظ« تسويه» به معنى برابر قرار دادن وايجاد مساوات است هرگاه مقصود اين باشد چيزى را با چيزى برابر ومساوى كنند، درآنجا لفظ« بـ» را به كار مى برند چنانكه مى فرمايد: