( وَالسّابِقُونَ الاوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَاْلاَنْصارِ وَالَّذِيْنَ اتِّبَعُوهُمْ بِاِحْسان رضِىَ اللّهُ عَنْهُمْ وَ رضُوُ اعَنْهُ وَ اَعَدِّ لَهُمْ جَنّات تجْرِى تَحْتهاَ الاْنَهارُ خالدِينَ فِيها اَبَداً ذلِكَ الْفُوزُ العظِيمُ).[١]

«وپيشتازان نخستين از مهاجران و انصار و كسانى كه با نيكى از آنان پيروى كردند، خدا از آنان خوشنود، وآنان نيز از خدا خوشنود مى باشند و خداوند، بهشتهايى را كه درآنها نهرها جارى است، براى آنان مُهِّيا فرموده و اين به حقيقت، رستگارى بزرگ است» .

براساس آنچه گذشت، پيوسته مسلمانان جهان در طول تاريخ پرافتخار خود، به ياران گرانقدر رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) با ديده احترام نگريسته و دراحياى نـام و ياد آنان با تمام توان، كوشيده اند و از آنجا كه يكى از روش هاى زنده نگاه داشتن خاطره آن پيشتازان ديرين، ساختن بناهاى ياد بود بر تربت پـاك آنان مى باشد، پيـروان قـرآن از همـان روزهاى نخستـين صدر اسلام تاكنون، به برپايى گنبد و بارگاه براى آنها همت گماشته و ازاين رهگذر، مراتب حقشناسى خود را نسبت به فداكارى هاى آنان، ابراز داشته اند.

بابررسى تاريخ افتخار آميز اسلام، به اين نكته پى مى بريم كه نياكان ما از دير زمان با ساختن حرم هاى زيبا براى رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)و

[١] سوره توبه، آيه ١٠٠.