«ما به يقين، آدميان را گرامى داشتيم و آنان را درخشكى و دريا سيرداديم و از پاكيزه ها، آنان را روزى داديم و آنان را بر بسيارى از آفريدگان خود، برترى بخشيديم».

براين اساس ، پيروان دين مقدس اسلام، براى انسانهاى پاك، به ويژه اولياى الهى كه عزيزان درگاه خـدا هستند، احترام خاصى قائلند و نه تنها درحال حيات، بلكه پس از درگذشت آنها نيز، نام و يادشان را گرامى مى دارند.

روشن است كه يكى از روش هاى بزرگداشت انسانهاى وارسته اى كه درگذشته اند، آنست كه با مراسمى خدا پسندانه درچهارچوب ضوابط شريعت اسلام، خاطره آنان را زنده نگهداريم وباانجام رفتارى شايسته (مانند عبادت خدا دركنار تربت آنها و يا نذر كردن وخيرات براى آنان ) روحشان را شاد گردانيم .

از سوى ديگر، زيارت تربت پاكان، اندرزى بزرگ در راستاى خود سازى و تهذيب نفس به شمار مى رود، زيرا مشاهده آرامگاه گذشتگان، ناپايدارى دنيا را آشكار مى سازد و آدمى را به ياد سراى ديگر كه جايگاه ابدى همه انسانهاست، مى اندازد.

دراينجا به منظور تبيين شايستگى بزرگداشت حرم اوليا ء الله ا ز طريق زيارت، نذر كردن ونماز و دعأ دركنار تربت مطهر آنان ، به بررسى اين مسئله در پرتو قرآن، سنت وروش عملى مسلمانان مى پردازيم :