(وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَميعَاً ولا تَفَرَّقُوا وَاذْكُروُا نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعـْداءً فَالَّفَ بَيـْنَ قُلُوبِكُمْ فَاَصْبَحْتـُم بِنعِْمَتِهِ اِخْواناً وَكُنْتُمْ عَلى شَفا حُفْرَة مِنَ النارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذالِك يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعلَِّكُمْ تَهْتَدونَ).[١]

« همگى به رشته الهى (حبل الله) چنگ بزنيد گروه گروه نشويد و نعمت خدا را به ياد آوريد، آنگاه كه دشمن يكديگر بوديد، وخداوند دلهاى شما را به هم نزديك ومهربان ساخت و شما در پرتو آن موهبت الهى، با همديگر برادر گشتيد درحالى كه در پرتگاه آتش قرار داشتيد، و خداى بزرگ، شما را نجات بخشيد بدين سان خداوند، آيات خويش را براى شما بيان مى دارد تا هدايت شويد».

سخنان ورفتار سنجيده پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) نيز، اين نكته را به اثبات مى رساند كه آن حضرت به موازات گسترش مكتب ارزشمند توحيـد و يگانه پرستى، درتحكيم واستوار ساختن مبانى وحدت و يكپارچگى امت بزرگ خويش، پافشارى نموده و تفرقه را شكننده ترين عامل شكست جامعه اسلامى مى دانسته است .

دراينجا به عنوان مثال، به چند نمونه از سخنان و روش عملى آن حضرت در مسير حفظ اتّحاد مسلمانان اشاره مى نماييم :

[١] سوره آل عمران، آيه ١٠٣.