در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ٧٤
همان را فرمود.
ترمذى در سنن خود، روايت مى كند كه:
« اِنِّ النَبىِّ (صلى الله عليه وآله وسلم) اَخَذَ بِيَدِ الحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ وَ قالَ: مَنْ اَحبَّنِى وَ اَحَبِّ هذَيْنِ وَ اَباهُما وَ اُمِّهُما كانَ مَعِىْ فِى دَرَجتِى يَوْمَ القِيامةِ» اخرجه الترمذى.[١]
پيامبر، دست حسن و حسين را گرفت و فرمود: هركه مرا واين دو كودك و پدر ومادر آن دورا دوست دارد، در روز رستاخيز بامن دريك درجه خواهد بود.
از سوى ديگر هرانسان خردمندى مى داند كه يكى از شيوه هاى ابراز دوستى به آن عزيزان درگاه الهى، حفظ آثار ونگهبانى از مشاهد مشرفه و بناهاى ياد بود آنان مى باشد.
روش عملى مسلمانان در تعمير و ترفيع حرم پاكان
بامطالعه سيره مسلمانان از صدر اسلام تا كنون، به خوبى استفاده مى شود كه همه جوامع اسلامى در سراسر تاريخ پرافتخار خويش، به ساختن گنبدو بارگاه بر روى مزار بزرگان خود، همِّت گماشته وازاين طريق، عشق و علاقه خويش را به آنان ابراز داشته اند.
گويا تريـن گواه بر سخن ياد شـده، رفتار شايسـته پيروان قـرآن در بر افراشتن گنبد و بارگاه براى رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) ، در تمام عصرهاى
[١] جامع الاصول، ج ٩، ص ١٥٧، حديث ٦٧٠٦ .