در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ٢٧

را از غير خداى يگانه، نفى مى ند، آنجا كه مى فرمايد:

( يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللّه َمالَكُمْ مِن إله غَيْرُهُ).[١]

اى قو م مـن، خـدا را بپرستيـد جـز او خـدايـى نيست.

و درجاى ديگر مى فرمايد:

( ذالِكُمْ اللّهُُ رَبُكُمْ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيئىِ فَاعْبُدُوه) .[٢]

اوست خدائى كه رب شما است، هيچ خـدايـى جزاو وجود ندارد، آفريننده هرچيز است، پس او را پرستش كنيد.

براين اساس ، كارهايى ازقبيل خضوع فرزند در برابر والدين، تعظيم وتكريم استاد، تذلل امت در برابر پيامبر گرامى، توسل به اولياى الهى، بااصل توحيد درعبادت، سازگار وهم آهنگ است، زيرا رفتارهاى يادشده، ملازم با خدا دانستن ايشان واثبات مقام « الوهيت» براى آنان نيست .

***