و بالهـاى ذلـت را بـه نشانـه محبـت در بـرابـر آنها(والدين) فرو د آور و بگو: پروردگارا همانگونــه كه آنها مرا در دوران كودكى پرورش دادند، برآنـان ترحم و مهربانى فرما.

ازاين سخن شيواى قرآن، معلوم مى گردد كه خضوع و تذلل در برابر غيرخدا، با اصل توحيد درعبادت سازگارى كامل دارد، وگرنه. هرگز خداى بزرگ، به چنين رفتارى فرمان نمى داد.

٢ ـ قرآن كريم، برآن است كه خداى بزرگ، فرشتگان را به سجده براى حضرت آدم فرمان داده است. آنجا كه مى فرمايد:

( وَاِذْ قُلنـا لِلْمـَلائِكـَةِ اسْجُدُوا لإِدَمَ فَسجَـدُواَ اِلاّ اِبلِيسَ).[٢]

وآّنگاه كه به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد. پـس همـه آنهـا جزابليس بـه سجده در افتادند.

آيه ياد شده نيز، گواه روشنى براين حقيقت است كه خضوع در برابر شخصى (هر چند در حد سجده باشد) به معناى پرستش وى قلمداد نمى گردد.

[١] سوره اسراء، آيه ٢٤.
[٢] سوره بقره، آيه ٣٤ .