تتبع در آيات قرآن واحاديث اسلامى به روشنى ثابت مى كند كه اولياء الهى و مردان شايسته خدا ـ هرچند نبى و رسول نبودند ـ داراى قدرتهاى غيبى بودند كه به اذن پروردگار، به كارهاى خارق العاده اى دست مى زدند ، در اين مورد كافى است كه احوال ياران سليمان را بررسى كنيم:

«سليمان از اطرافيان خود خواست كه تخت بلقيس را پيش از آنكه او به پاى خود به حضور او آيـد، براى او حاضر كنند، در اين موقع پيرى از « جن» گفت: من تخت او را پيش از آنكه اين مجلس به پايان برسد، حاضر مى كنم ولى كسى كه آگاهى از كتاب داشت، گفت من آن را پيش از آنكه چشم به هم بزنى حاضر مى سازم ، در اين موقع سليمان آن را، در برابر چشم خود، حاضر ديد».[١]

ازاين آيات شريفه نيز به خوبى استفاده مى گردد كه حضرت موسى به اذن پروردگار خويش، از چنان سلطه غيبى برخوردار بود كه با زدن

[١] «قالَ يا اَيُّها الْمَلأُ يأَتِينِىْ لِعَرْشِها قَبْلَ اَنْ يَأتُُونِى مُسْلِمِيْنََ. قالَ عِفْرِيْتٌ مِن ا لْجِنِّ أناَ آتِيْكَ قَبْلَ اَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ وَ إنِّىْ عَلَيْهِ لَقوِىٌّ اَمِيْنٌ. قالَ الِّذِىْ عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ اَناَ آتِيْكَ بِهِ قَبْلَ اَنْ يَرْتَدِّ اِلَيْكَ طَرْفُكَ، فَلَمّا رَآهُ مُسْتَقَرِّاً عِنْدَهُ قالَ : هذا مِنْ فَضْلِ رَبَّىْ..» (سوره نمل آيه هاى ٣٨ ـ ٤٠ ).