يگانه پرستى، مهمترين هدف پيامبران الهى است و بعثت همه انبيأ به منظور گسترش اين اصل اصيل در سراسر جهان انجام پذيرفته است. از ديـدگاه قـرآن مجيد، همـه انسانها بـه مقتضاى فطرت خويش، به يكتا پرستى گرايش داشته، ولى در اثر عوامل گمراه كننده، از توحيد فطرى الهى، منحرف شده، وبه جاى پرستش خداى يگانه، به ورطه دوگانه پرستى وشرك كشيده شده واز مقتضاى فطرت خويش فاصله گرفته اند. بنابراين ، خداى بزرگ پيامبران گرامى خود را فرستاد تا مردم را از وادى شرك در پرستش، به سرمنزل توحيد عبادى ويگانه پرستى هدايت كرده وبه فطرت پاك الهى، باز گردانند.

قرآن مجيد در اين زمينه چنين مى فرمايد:

(كانَ النّاسُ اُمِّةً واحِدَةً فَبعَثَ اللّهُ النِّبيِِّينَ مُبشِّرِينَ وَ مُنْذِرينَ وَ اَنْزَلَ مَعَهُمُ الكِتابَ بِالْحَقَّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيهِ).[١]

همه مردم يك امت بودند، خداى بزرگ پيامبران نويد بخش و بيم دهنده را فرستاد و به همراه آنان كتاب را به حق فرو فرستاد، تا درميان مردم سرآنچه اختلاف دارند، داورى كند.

[١] سوره بقره، آيه ٢١٣.