در بارگاه نور - صديق، ناصر الدين - الصفحة ١٨٢
اثر شفاعت
مفسران اسلامى در نتيجه شفاعت كه آيا بخشودگى گناهان است ويا ارتفاع درجه، اختلاف نظر دارند. ولى با توجه به روايات اسلامى كه پيامبر گرامى فرمود:
« شفاعت من براى مرتكبان گناهان كبيره است ».
نظر نخست، روشن تر مى گردد . متن حديث، از اين قرار است:
« انَِّّ شَفاعَتِىْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ِلاَِهْلِ الْكَبائِرِ مِنْ اُمِّتِىْ» [١].
«شفاعت من در روز رستاخيز، از آن كسانى از امت من است كه مرتكب گناهان كبيره شده اند».
البته اين روايت، با ديدگاه دوم منافاتى ندار د و آن را نفى نمى كند، بلكه مى توان گفت: شفاعت رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)، براى گنهكاران ـ در صورت احراز شرايط لازم ـ موجب بخشودگى گناهان وبراى پاكان مايه افزايش رفعت مقام آنان مى باشد.
درخواست شفاعت از اولياى الهى
پرسشى كه دراينجا خود نمايى مى كند، اينست كه آيـا طلب شـفاعت از پيشوايان اسلـام و عزيـزان درگـاه خـدا با اصل توحيد و
[١] سنن ابن ماجه، ج٢، ص ٥٨٣ ومسند احمد، ج٣، ص ٢١٣ وسنن ابى داود، ج٢ ، ص ٥٣٧ وسنن ترمذى، ج٤، ص ٥٤..