حديث يادشده، گواه روشن مشروعيت شفاعت دراسلام مى باشد و آن را به صورت قانونى ثابت و استوار و اصلى مسلم به شمار مى آ ورد. بلكه براساس اين روايت، مسأله شفاعت، عطيه اى گرانبهاست كه خداى بزرگ آن را به پيامبر گرامى عطا فرموده و او نيز، اين دستاورد ارزشمند را ( به عنوان هديه) براى امت خود، ذخيره كرده است.

پرسشى كه دراينجا مطرح مى شود اينست كه آيا شفاعت رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)، همه مردم را در برخواهد گرفت يا آنكه شرايط ويژه اى براى جلب اين هديه الهى وجود دارد؟ در پاسخ اين سئوال، توجه شما را به بحث زير، جلب مى نماييم:

محدوده طلب شفاعت

از ديدگاه قرآن، شفاعت مطلق وبدون قيد وشرط پذيرفته نشده است.

[١] صحيح بخارى، ج١، ص ٩١، چاپ مصر، ومسند احمد، ج١، ص ٣٠١.
« وأُُعْطِيْتُ خَمْساً....ً وأُُعْطِيْتُ الشِّفاعَةَ فَادِّ خَرْتُها لاِمِّتِى».