(« فرزندان يعقوب به پدرخويش) گفتند:اى پدر، از خداى بزرگ، بخشش گناهان ما را بخواه كـه ما در اشتباه بـه سـرمى برديم، (يعقوب) گفت: به زودى از پروردگار خود، براى شما طلب بخشش مى نمايم كه او آمرزنده و مهربان است».

از اين حكايت به خوبى استفاده مى شود كه فرزندان يعقوب به دعاء و استغفار پدر خويش متوسل گرديدند و حضرت يعقوب پيامبر نيز، نه تنها به توسل آنان اعتراض نكرد، بلكه به آنها وعده داد تا براى آنان دعاء و طلب آمرزش كند.

قرآن مجيد نيز، پس از نقل داستان يادشده، توسل آنان را نكوهش نفرموده است.

٣ ـ توسل به مقام پيشوايان بزرگ دينى واشخاص آبرومندى كه درنزد خداى بزرگ، از ارج و عزت خاصى برخوردارند، اين نوع از توسل كه حساس ترين توسل ها مى باشد، به عصر خاصى اختصاص ندارد، بلكه از صدراسلام وزمان حيات رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) نيز، مورد پذيرش صحابه وياران پيامبر گرامى بوده است.

[١] سوره يوسف، آيه ٩٧ ـ ٩٨.