از آنچه گذشت، روشن گرديد كه كمك خواستن واستمداد ازاولياى الهى، بااين اعتقاد كه آنها بندگان شايسته خدا هستند وازخود استقلالى ندارند، بلكه كمك كردن آنها به ما، به اراده خدا و مشيت الهى بستگى دارد، يك چنين رفتارى، از گردونه يگانه پرستى خارج نيست وبا اصول توحيد در تدبير، كاملا سازگاراست.

پيشوايان دين، هميشه زنده اند

دراينجا سزاواراست پيرامون استمداد از ارواح اولياى الهى نيز، سخن به ميان آ وريم، زيرا مهمترين سؤالها دراين زمينه، در باره كمك خواستن از بندگان شايسته خدا، پس از درگذشت آنها و درحال « ممات» مطرح مى گردد.

انگيزه طرح مسأله مذكور اين است كه افراد نا آشنا به منطق اسلام واصول اعتقادى آن، چنين تصورمى كنند كه انسان پس از مرگ، به طور كلى محو و نابود مى شود و بدينسان، رابطه وى با جهانيان و انسانهاى زنده گسسته مى گردد. ازاين رو، به منظور روشن ساختن اين موضوع، شايسته است به مسأله حيات جاويدان وزنده بودن آنان( حتى پس از مرگ جسمانى) اشاره اى گذرا داشته باشيم تا معلوم شود استمداد از اولياى خدا، بخاطر زنده بودن وجاودانه بودن آنان است، زيرا درخواست كمك از موجودى بى جان، در خور خردمندان نيست و هيچ انسان عاقلى از