يكى از مراحل يكتاپرستى، توحيد در تدبير است كه گاهى توحيد در ربوبيِّت نيز ناميده مى شود. مقصود از توحيد در تدبير اينست كه : همانگونه كه آفرينش جهان، مخصوص خداى بزرگ است، تدبير نظام هستى وكارگردانى آن نيز، ازآن او مى باشد وتنها يك مدير و مدبر براى اداره جهان وجود دارد.

قرآن مجيد، در بسيارى از آيات شريفه خود به اين حقيقت، اشاره مى كند به عنوان نمونه در سوره يونس، چنين مى خوانيم:

( اِنِّ رَبِّكُمُ الـِّذِى خَلـَقَ السـِّماوات ِ وَ الاْرض فـِى سـِتِّةِ اَيـّام ثُمِّ اسـْتَوى عَلَى الْعَرْش يُدَبِّرُ الاْمْرَ مامِنْ شَفيع اِلاّ مِنْ بَعْدِ اِذْنِهِ ذلِكُمُ اللّه رَبُّكُمْ فَاعْْبُدُوْهُ اَفَلا تَذَكِّرُونَ) .[١]

«همانا پروردگار شما همان كسى است كه آسمانها و زمين را در شش روز ( دوره) آفريد و آنگاه برعرش، مسلط و مستولى گشت. كارجهان را او تدبير مى كند و هيچ شفيعى بدون اذن وى، وجود ندارد. او است پروردگار شما، او را بپرستيد، چرا آگاه نمى شويد؟

درسوره انعام نيز، چنين مى فرمايد:

[١] سوره يونس، آيه ٣.