به دعوت از شخص يا شيئى است كه با معبود دانستن وى همراه باشد و شكى نيست كه درخواست ازاين موجودات با چنين اعتقاد، پرستش آنان خواهد بود. لكن اين آيات چه ارتباطى به درخواست دعاء از انسانى پاك دارد كه درخواست كننده هيچ مقام الهى و ربوبى و تدبيرى و سر سپردگى براى او قائل نيست، بلكه او بنده شايسته و محبوب خدا مى باشد؟

براساس آنچه گذشت، معلوم گرديد كه مسأله صدا زدن ونداى بندگان وارسته خدا كه به منظور جاودانه ساختن نام و ياد پيشوايان گرانقدر اسلام، صورت مى گيرد، با اصول يكتا پرستى، كاملاً هماهنگ و سازگار مى باشد.

***