بنابه گفته « ابن جبير »، پس از گذشت ساليان دراز نيز، منبر پيامبر و ستون حنانه درمحل مسجد النبى نگهدارى مى شده است و زائران حرم رسول الله، به آن آثار گرانمايه، تبرك مى جسته اند.[١]

ازآن پس، مسلمانان منبرهاى زيبا و ارزشمندى را ساخته و درمحل نخستين منبر پيامبر نصب كرده اند، تا از اين رهگذر، خاطره شيرين سخنرانى هاى رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) را بر فراز منبرى ساده و بى آلايش، زنده نگاه دارند.

يكى از انگيزه هاى توجه پيروان اسلام به جايگاه منبر يادشده، روايات بسيارى است كه دراين زمينه از پيامبر گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم)رسيده است كه به نمونه هايى از آنها اشاره مى كنيم:

« اُمَّ سلمه» از رسول خدا روايت كرده است كه فرمود:

« قَوائمُ مِنْبَرِى رَواتِبُ فِي الْجَنِّةِ» .[٢]

«پايه هاى منبرمن، درجاتى دربهشت است».

انس بن مالك از پيامبر چنين حكايت مى كند:

« مِنْبَرى عَلى تُرْعَة مِنْ تُرَعِ الجَنِّةِ» .[٣]

« منبر من برجويبارى از جويبارهاى بهشت نهاده شده است».

[١] رحلة ابن جبير، ص ١٦٧.
[٢] مدينه شناسى، ج١، ص ٨٩، به نقل از دلائل النبوة (بيهقى) و طبقات كبرى (ابن سعد).
[٣] مدرك يادشده، ص ٩٠، به نقل از (اخبار مدينة الرسول) (ابن نجار) ترعه به معنى باغ و دروازه نيز آمده است.