تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٩١ - کلمهها

کلمه‌ها

الوعد: راغب گوید: وعد در وعده خیر و شر هر دو بکار رود، گویند:
«وعدته بنفع او ضر» ولی وعید فقط در وعده شر گفته می‌شود.
یخصمون: در اصل «یختصمون» است، طبق قاعده اعلال، تاء به صاد مبدل و در آن ادغام شده است، به مناسب کسره صاد، خاء آن نیز مکسور شده است.
توصیة: سفارش و وصیت. اصل آن «وصی» به معنی متصل شدن و متصل کردن است.
صور: (بضم اول) شیپور. در قاموس گوید: شاخی است که در آن میدمند و نیز جمع صورت آید، این لفظ ده بار در قرآن مجید آمده و همه درباره قیامت است.
اجداث: قبرها. مفرد آن جدث بر وزن شرف است.
ینسلون: نسل در آیه بمعنی رفتن با سرعت است گویند: «نسل الماشی فی مشیه: اسرع» پس «ینسلون» یعنی: بسرعت می‌روند.
مرقد: رقد: خوابیدن، راغب رقاد را خواب راحت و کم گفته است مرقد: خوابگاه. اسم مکان است در آیه مراد قبر است.
شغل: (بر وزن عنق و قفل): مشغولیت.
ارائک: تختهای مزین. مفرد آن اریکه است.