تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٦٤ - قسمهای قرآن

الذی احصی اللَّه فیه علم کلّ شی‌ء».
در المیزان فرموده: اگر این دو حدیث صحیح باشد، مربوط به تفسیر آیه نیست بلکه از بطون و اشارات قرآن است، مانعی نیست که خدا به بنده مخلص خود علم همه آنچه در کتاب مبین است بدهد و او سیّد الموحدین ... است.

نکته‌ها:

قسمهای قرآن

در رابطه با سوگندهایی که در قرآن مجید آمده باید بدانیم که این سوگندها با مطالب بعدی کاملا مربوط می‌باشند و در بعضی از آنها به طوری که ما می‌فهمیم، سوگند بدلیل مطلب است نظیر اینکه: نویسنده‌ای بگوید: سوگند به کتابی که نوشته‌ام من نویسنده‌ام یا بنّایی بگوید: سوگند به عمارتی که ساخته‌ام من بنّا هستم، این گونه سوگندها، سوگند به دلیل مطلب است و این یک نوع سخن گفتن است که قرآن مجید دارد. در آیه وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ سوگند به دلیل است زیرا دلیل رسالت آن حضرت همین قرآن است، معنی این سخن چنین می‌شود اگر کسی در قرآن تو تدبّر کند معلوم خواهد شد که تو پیامبری.
در آیه وَ الْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونَ ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ نیز مطلب همانست که اگر کسی گفته‌های تو را بنویسد و به قلم آورد خواهد دید: این کار دیوانگان نیست و تو دیوانه نیستی.
در سوره وَ الْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِی خُسْرٍ ... مطلب خسران انسان است مگر اهل ایمان و عمل، این مطلب را تاریخ و گذشت روزگار روشن می‌کند پس زمان و تاریخ و گذشت روزگار، دلیل این مطلب است، آری گذشت