تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٥٠٩ - کلمهها

[سوره الشوری (٤٢): آیات ٥١ تا ٥٣]

اشاره

وَ ما کانَ لِبَشَرٍ أَنْ یُکَلِّمَهُ اللَّهُ إِلاَّ وَحْیاً أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ أَوْ یُرْسِلَ رَسُولاً فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ إِنَّهُ عَلِیٌّ حَکِیمٌ (٥١) وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما کُنْتَ تَدْرِی مَا الْکِتابُ وَ لا الْإِیمانُ وَ لکِنْ جَعَلْناهُ نُوراً نَهْدِی بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا وَ إِنَّکَ لَتَهْدِی إِلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (٥٢) صِراطِ اللَّهِ الَّذِی لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ أَلا إِلَی اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ (٥٣)
٥١- نبوده برای هیچ انسانی که خدا با او سخن گوید مگر با وحی یا از پس پرده‌ای و یا ملکی بفرستد و او آنچه خدا بخواهد وحی کند، خدا والا مقام و حکیم است.
٥٢- این چنین قرآنی بر تو از امر خود وحی کردیم، نمی‌دانستی این کتاب و این ایمان کدام است، لیکن آن را نوری گرداندیم که هر که را از بندگان بخواهیم با آن هدایت می‌کنیم و تو به راه راست هدایت می‌کنی.
٥٣- به راه خدایی که همه چیز آسمانها و زمین خاص اوست، بدان که کارها به خدا برمی‌گردد.

کلمه‌ها

یکلمه: تکلیم به معنی سخن گفتن است نه به معنی به سخن در آوردن.
حجاب: پرده.
تدری: دری (بر وزن عقل): معرفت و دانستن. راغب گوید: معرفتی