تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٣٣ - اشاره

[سوره ص (٣٨): آیات ٤١ تا ٤٨]

اشاره

وَ اذْکُرْ عَبْدَنا أَیُّوبَ إِذْ نادی رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الشَّیْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ (٤١) ارْکُضْ بِرِجْلِکَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ (٤٢) وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِکْری لِأُولِی الْأَلْبابِ (٤٣) وَ خُذْ بِیَدِکَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ (٤٤) وَ اذْکُرْ عِبادَنا إِبْراهِیمَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ أُولِی الْأَیْدِی وَ الْأَبْصارِ (٤٥)
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِکْرَی الدَّارِ (٤٦) وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَیْنَ الْأَخْیارِ (٤٧) وَ اذْکُرْ إِسْماعِیلَ وَ الْیَسَعَ وَ ذَا الْکِفْلِ وَ کُلٌّ مِنَ الْأَخْیارِ (٤٨)
٤١- یاد کن بنده ما ایوب را که پروردگارش را ندا کرد، که شیطان مرا رنج و عذاب می‌دهد.
٤٢- (گفتم) با پایت راه برو، که این محل شستشو است، خنک و نوشیدنی است.
٤٣- و نیز اهل او و مانند اهل او را به او دادیم از برای رحمت خاصی از جانب ما و برای بیداری، برای خردمندان.
٤٤- به دستت مشتی چوب بر گیر و با آن بزن و نقض عهد مکن، ما او را صبور یافتیم بهتر بنده و بیشتر متوجه خدا بود.
٤٥- یاد آر بندگان ما ابراهیم و اسحق و یعقوب را، که صاحبان نیرو و بصیرت بودند.
٤٦- ما آنها را با خصلتی پاک که یادآوری آخرت بود، خالص نمودیم.