تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٠٨ - اشاره

[سوره یس (٣٦): آیات ٧٧ تا ٨٣]

اشاره

أَ وَ لَمْ یَرَ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذا هُوَ خَصِیمٌ مُبِینٌ (٧٧) وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلاً وَ نَسِیَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ یُحْیِ الْعِظامَ وَ هِیَ رَمِیمٌ (٧٨) قُلْ یُحْیِیهَا الَّذِی أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلِیمٌ (٧٩) الَّذِی جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ تُوقِدُونَ (٨٠) أَ وَ لَیْسَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلی أَنْ یَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلی وَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِیمُ (٨١)
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ (٨٢) فَسُبْحانَ الَّذِی بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِّ شَیْ‌ءٍ وَ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ (٨٣)
٧٧- آیا انسان نمی‌داند که ما او را از نطفه‌ای آفریدیم ناگهان مخاصم آشکاری است.
٧٨- بر ما مثلی زد و خلقت خویش را از یاد برد و گفت: چه کسی زنده می‌کند استخوانهایی را که پوسیده‌اند.
٧٩- بگو، زنده می‌کند آنکه آنها را بار اول آفرید، او بهر نوع آفرینش داناست.
٨٠- خدایی که برای شما از درخت سبز آتشی قرار داد که ناگاه از آن، آتش روشن می‌کنید.
٨١- آیا آنکه آسمانها و زمین را آفریده قادر نیست امثال مردمان را بیافریند؟ بلی می‌تواند او خلاق داناست.
٨٢- کارش فقط آنست که چون چیزی را اراده کند، به او می‌گوید: باش و می‌شود.
٨٣- پس منزه است خدایی که حکومت همه چیز در دست اوست و به سوی او باز می‌گردید.