تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٧٤ - شرحها

شرحها

اولین گروه از آیات در رابطه با وحی بود، دومین گروه علّت وحی و انذار را بیان می‌کرد، سومین دسته در زمینه یکی بودن اصل وحیها سخن می‌گفت، چهارمین گروه در رابطه با نزول وحی و آمدن قیامت است که می‌گوید: منکران قیامت آن را با مسخره و به عجله می‌خواهند ولی اهل ایمان از آمدن آن می‌ترسند و نیز در این آیات می‌خوانیم:
١- هر که طالب دنیا باشد و برای آن تلاش کند به آرزوی خویش می‌رسد ولی در نعمت قیامت سهمی ندارد.
٢- ظالمان از عواقب اعمال خویش بیمناکند امّا، عاقبت سوء در کمین آنهاست چنان که عاقبت نیک در انتظار اهل ایمان می‌باشد.
٣- مشرکان می‌گویند: قرآن را به خدا بسته است ولی این درست نیست اگر خدا می‌خواست به قلب تو مهر می‌زد و از خواندن آیات ناتوان می‌گشتی امّا خدا می‌خواهد حق را آشکار و باطل را محو گرداند.
٤- در عین حال توبه را قبول و از سیّئات اغماض می‌کند، کافران را به عذاب در می‌کشد.
٥- مودت اهل بیت پاداش رسالت است و آن حسنه‌ایست که هر که داشته باشد بر خوبیش خواهد افزود.
ناگفته نماند: همه اینها حقائقی است که ثمره انزال کتاب و میزان می‌باشد.
١٧- اللَّهُ الَّذِی أَنْزَلَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ وَ الْمِیزانَ وَ ما یُدْرِیکَ لَعَلَّ السَّاعَةَ