تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٤٤ - شرحها

شرحها

به دنبال نقل حالات اوابین و بندگان خاص خدا، در این آیات فرموده:
عاقبت همه متّقین خوب خواهد بود و در بهشتهای برین جای خواهند گرفت، آن گاه به طور استطراد حالات اهل جهنم یاد شده است.
به نظر می‌آید منظور از «المتقین» پیامبران و پیروان آنهاست که در اثر پیروی از پیامبران اهل بهشت شده‌اند، به همین تناسب حالات ستمگران و پیروان آنها در جهنم نقل شده که با هم مخاصمه خواهند کرد.
٤٩- هذا ذِکْرٌ وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ لَحُسْنَ مَآبٍ.
به نظر می‌آید «هذا» اشاره است به آنچه از حالات پیامبران گفته شد، یعنی: اینها که گفته شد تذکر و یادآوری برای مردم است.
طبرسی فرموده: اینکه گفته شد ذکر جمیل و ثنای خوب برای آنهاست که تا قیامت با آن یاد خواهند شد، ولی در ضمن حالات ایوب گفته شد: وَ ذِکْری لِأُولِی الْأَلْبابِ لذا بهتر است به همان معنی باشد که گفتیم.
مراد از «المتقین» ظاهرا عموم متقین اعم از انبیاء و پیروان آنهاست تنکیر «حسن» برای تفخیم است.
٥٠- جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوابُ.
این آیه و ما بعد آن بیان «حسن مأب» است «عدن» به معنی خلود و دوام