تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢١١ - شرحها

لا تشطط: شطط: جور و ظلم، «لا تشطط» ظلم نکن.
سوی: وسط. منظور از آن در آیه عدالت است.
نعجة: میش. راغب گاو ماده و آهوی ماده را نیز داخل آن دانسته است.
خلطاء: خلط: آمیختن. خلطاء جمع خلیط است به معنی شرکاء، یعنی کسانی که مال خویش را با یکدیگر می‌آمیزند.
خر: خر (بر وزن عقل) و خرور: افتادن توأم با صدا. مطلق سقوط نیز گفته‌اند. در آیه مراد همان است.
زلفی: مصدر است به معنی تقرب و نیز اسم مصدر است به معنی مقام و منزلت.

شرحها

در گذشته از مشرکان حکایت شد که رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله را به جادوگری و دروغگویی نسبت دادند، دعوت او را افتراء نام نهادند و گفتند: مزیتی بر ما ندارد چرا وحی بر ما نازل نشده است؟ و آن گاه آخرت را مسخره کردند. در این آیات و ما بعد آنها، حالات عده‌ای از پیامبران نقل شده که همه در راه خدا صبر کردند، آن وقت با کلمه اصْبِرْ عَلی ما یَقُولُونَ آن حضرت را دعوت به صبر و استقامت کرده است.
در این آیات ماجرای داود مطرح است، او از پیامبرانی بود که استقامت ورزید و در پیاده کردن توحید موفق شد، علت اینکه فقط پیش آمد خصم و قضاوت داود نقل شده، شاید آن باشد که به آن حضرت گوشزد می‌شود، در قضاوتهایت دقت کن و نیز در پیشامدهای غیر پیش بینی شده که همچون بالا رفتن از دیوار غیر مترقّبه خواهند بود، خودت را گم نکن و اللَّه العالم، سپس بر وجود معاد