تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٨٢ - شرحها

شرحها

در این آیات باز مسأله توحید و ربوبیّت خداوند مطرح شده است و با إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ و با ما هُمْ بِبالِغِیهِ و إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِیَةٌ تناسب کامل دارد.
در این آیات می‌خوانیم.
١- خدا از فضل و کرم خویش شب و روز را قرار داده تا در شب آرام گیریم و در روز به کار معاش مشغول گردیم، اینها از موهبات خداست ولی بیشتر مردم متوجّه نیستند.
٢- خدا آفریننده همه اشیاء است، جز او معبودی نیست، توجه به غیر او خسران آور است.
٣- اوست که زمین را قرارگاه حیات گردانیده و آسمان را بنا نهاده و انسان را در بهترین قیافه به وجود آورده و زندگانی او را با خوراکی‌ها تأمین کرده است.
٤- زنده واقعی که مرگ را در پی ندارد اوست، پس باید او را خواند، جز او هم فانی و هالک هستند.
٥- اوست که بشر را از خاک، از علقه، از نطفه آفریده و در مراحل زندگی سیر داده است، حیات و مرگ در اختیار اوست.
اینها حکایت از تدبیراتم و نفوذ اراده حق تعالی در اداره کار جهان دارند.