تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٤٠ - یسع و ذا الکفل

و خونی از بدنش بیرون نیامد، کسی به هنگام دیدن او، از وی متنفر نگردید و وحشت ننمود و در هیچ جای بدنش کرم تولید نگردید .... [١].
مجلسی رحمه اللَّه بعد از نقل این خبر فرموده: این خبر به مذهب اهل کلام از امامیه اوفق است که گفته‌اند: پیامبران از تنفر آور بودن منزه هستند آن گاه از سید مرتضی علم الهدی نقل می‌کند که گفته است: مرضهایی که انسان از دیدن آنها تنفر می‌کند، هیچ یک در انبیاء نباید باشد.

یسع و ذا الکفل:

در توحید صدوق باب ٦٥ نقل شده: حضرت رضا صلوات اللَّه علیه به جاثلیق نصرانی فرمود: یسع مانند عیسی معجزه داشت، روی آب راه رفت، مرده‌ها را زنده نمود کور و پیسی گرفته را شفا بخشید، با وجود این امتش او را خدا ندانست و کسی به جای خدا او را نپرستید: مرحوم فیض در صافی فرموده: او یوشع بن نون است.
در مجمع البیان ذیل آیه ٨٥ از سوره انبیاء از حضرت عبد العظیم بن عبد اللَّه حسنی نقل شده که گوید: به حضرت ابی جعفر امام جواد صلوات اللَّه علیه نوشتم و از ذو الکفل سؤال کردم که اسمش چه بود و آیا از مرسلین بود یا نه؟
در جواب مرقوم فرمود: خداوند صد و بیست چهار هزار پیامبر مبعوث فرموده است سیصد و سیزده نفر از آنها «مرسل» بودند و ذو الکفل از آنان است، او بعد از سلیمان بن داود بود، میان مردم مانند داود قضاوت می‌کرد اصلا به خشم نیامد مگر برای خدا، نامش عدویا بن ادارین بود.

---

[١] بحار ج ١٢/ ٣٤٨ ط جدید.