تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١١٧ - نظری به سوره مبارکه

سوره صافات

اشاره

در مکه نازل شده و صد و هشتاد دو آیه است

نظری به سوره مبارکه

١- صافات پنجاه ششمین سوره است که بعد از سوره انعام در مکّه نازل گردید، در ترتیب فعلی قرآن مجید، سوره سی هفتم است به نظر می‌آید که در سالهای هفتم یا هشتم بعثت نازل شده باشد، از آیات آن معلوم می‌شود که به هنگام نزول آن، تکذیب رسالت و تکذیب معاد از جانب مشرکان به اوج خود رسیده بود.
٢- عدد آیات آن به قول قارئان بصری صد و هشتاد و یک و به قول دیگران صد و هشتاد و دو است، علّت انتخاب عدد غیر بصری در اوائل سوره‌های دیگر گفته شده است، در تفسیر خازن آمده: این سوره دارای هشتصد و شصت کلمه و سه هزار و هشتصد و بیست شش حرف است.
٣- علت تسمیه آن به صافات ظاهرا وقوع این کلمه در اول آنست معلوم می‌شود که به زبان رسول اللَّه صلّی اللَّه علیه و آله وَ الصَّافَّاتِ خوانده شده است.
٤- سوره مبارکه به شهادت آیات و مطالب آن، مکی است، به نظر می‌آید: کسی خلاف آن را نگفته است، و حتی در بعضی از آیات آن نیز قائل به مدنی بودن نداریم، محور مطالب آن توحید و نبوت و معاد است و همه حکم