تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٠٥ - کلمهها

کلمه‌ها

حم: در اول سوره مؤمن درباره آن بحث شد.
رحمن: در اوّل سوره فاتحة الکتاب گفته شده: رحمن دلالت بر عمومی بودن رحمت خدا و رحیم دلالت بر ثبات و پیوسته بودن آن دارد.
فصلت: فصل: جدا کردن و بریدن «فصل الشی‌ء فصلا: قطعه و ابانه»، تفصیل کلام، روشن و آشکار کردن آنست در مقابل اجمال.
عربی: روشن و فصیح. راغب گوید: «العربی: الفصیح البین من الکلام» جوهری در صحاح گوید: «اعرب بحجته: افصح»، بعضی آن را زبان عربی گفته‌اند.
اکنة: کن (بفتح اول) پوشاندن و محفوظ داشتن. کن (بکسر اول) ظرف، غلاف یا پرده‌ای است که چیزی در آن پوشانده شود، جمع آن اکنه و اکنان است نظیر: وَ جَعَلَ لَکُمْ مِنَ الْجِبالِ أَکْناناً.
(بفتح اول) ثقل سامعه. (ناشنوایی).
ممنون: یکی از معانی «من» قطع است غَیْرُ مَمْنُونٍ غیر مقطوع و پیوسته.
انداد: ند: مثل و نظیر. «الند: المثل و العدل» راغب گوید: ندید شی‌ء شریک آنست در جوهرش و آن نوعی مماثلت است.
رواسی: رسو: ثبوت. راسی: ثابت. «رواسی»: ثابتها و پا بر جاها.
اقوات: ارزاق. مفرد آن قوت است.
دخان: دود. ظاهرا منظور گازهای غلیظ و تاریک و فشرده است که رقیق