تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٤٧٣ - کلمهها

کلمه‌ها

مشفقین: راغب گوید اشفاق عنایتی است آمیخته به خوف، اگر با «من» باشد معنی خوف در آن ظاهرتر است و اگر با «فی» آید معنی اعتنا در آن آشکارتر می‌باشد.
یمارون: مراء: مجادله و منازعه. «ما راه مراء و مماراة: جادله و نازعه».
حرث: کاشتن و کشت. مصدر و اسم هر دو آمده است. این تعبیر برای آنست که اعمال به حکم کشت هستند، در دنیا و آخرت نتیجه می‌دهند، از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله نقل شده:
«الدنیا مزرعة الاخرة»
منظور از آن در آیه نتیجه عمل است.
روضات: باغها. مفرد آن روضه است.
قربی: قربی در قرابت نسبی به کار می‌رود، الف و لام آن در آیه عوض از مضاف الیه و تقدیر آن «قربای» است یعنی قرابت من.
یقترف: قرف و اقتراف در اصل به معنی کندن پوست از درخت و کندن پوست روی زخم است، به طور استعاره بر اکتساب، اقتراف گفته‌اند در کار نیک باشد یا در کار بد.