تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٣٧٦ - شرحها

کلمه‌ها

عشی: از اول ظهر یا غروب آفتاب (مجمع- کشاف).
ابکار: (به کسر اول) از اول طلوع فجر است تا ارتفاع آفتاب، طبرسی رحمه اللَّه از طلوع آفتاب تا ارتفاع آن فرموده است، این کلمه اسم مصدر می‌باشد.
داخرین: دخر: ذلت و خواری. «داخرین» ذلیلان.

شرحها

پس از آنکه ماجرای موسی و هلاکت فرعونیان و پیروزی حق در آیات گذشته بیان گردید، در مقام نتیجه‌گیری به رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله خطاب شده: که صبر کن وعده خدا حتمی است جریان موسی و فرعون درباره تو و مشرکان قابل تکرار است، تو پیروز می‌شوی و آنها منکوب، در آخرت نیز در عذاب خواهند بود.
خدایی که خلقت آسمانها و زمین او را عاجز نکرده، انسان ضعیف که گوشه‌ای از این خلقت بزرگ است چگونه او را عاجز تواند کرد.
٥٥- فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِکَ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ بِالْعَشِیِّ وَ الْإِبْکارِ یعنی: حالا که دانستی عاقبت ستمگران به کجا انجامید و حالا که شنیدی إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا، پس صبر کن که وعده خدا حقّ است و تو را یاری خواهد کرد، مراد از «ذنبک» نسبت به آن حضرت است و گرنه آن حضرت معصوم بود و گناه نمی‌کرد، گویا مراد از «ذنب» آن حالت نگرانی باشد که در دل