تفسيراحسن‌الحديث - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٢ - شرحها

کلمه‌ها

یستسخرون: سخر و استسخر هر دو به یک معنی است.
داخرون: ذلیلان. دخر: ذلّت و خواری. با خضوع و فرمانبری نیز می‌سازد.
زجرة: زجر: راندن با صدا. به صدای مطلق نیز گفته می‌شود مراد از آن در آیه صیحه است. نظیر: إِنْ کانَتْ إِلَّا صَیْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِیعٌ لَدَیْنا مُحْضَرُونَ یس/ ٥٣.
اغویناکم: اغواء: به راه هلاکت بردن. گمراه کردن.

شرحها

آیات شریفه در زمینه انکار معاد از جانب مشرکان و جواب آن است. و نیز مقداری از حالات آنها در قیامت، از جمله مخاصمه‌شان نقل شده و سپس علّت عذابشان بازگو شده است که از قبول توحید امتناع می‌کرده‌اند.
١٢- ١٤- بَلْ عَجِبْتَ وَ یَسْخَرُونَ وَ إِذا ذُکِّرُوا لا یَذْکُرُونَ وَ إِذا رَأَوْا آیَةً یَسْتَسْخِرُونَ.
لفظ «بل» برای انتقال از غرضی به غرضی است. یعنی آنها در خلقت اشدّ نیستند بلکه حقیقت را به مسخره می‌گیرند و به وقت پند دادن، پند نمی‌گیرند و هر آیه‌ای که ببینند کارشان مسخره کردن است.
به نظر می‌آید: «عجبت» در معنی مؤخّر است یعنی: بلکه آنها مسخره میکنند و تو از تکذیب و مسخره آنها تعجّب می‌کنی.