پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٨ - ٢- پيامبران اولوالعزم در قرآن

٣- كتاب آسمانى پيامبران‌

مسلّماً هريك از پيامبران اولوالعزم (طبق تفسيرى كه اخيراً ذكر كرديم) داراى كتاب آسمانى بودند كه نام بعضى از آنها كاملًا معروف و شناخته شده است قرآن مجيد كتاب آسمانى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله انجيل كتاب آسمانى حضرت مسيح عليه السلام تورات كتاب آسمانى حضرت موسى عليه السلام است.

اما نام كتاب آسمانى نوح و ابراهيم چه بوده؟ ممكن است از آيه ١٩ سوره اعلى (صحف ابراهيم و موسى) استفاده كرد كه نام كتاب ابراهيم‌ «صحف» بوده، همان‌گونه كه درباره نام كتاب حضرت نوح نيز «صحف» ذكر كرده‌اند.

البتّه نام بعضى از كتب ديگر در قرآن مجيد آمده، از جمله «زبور» است كه خداوند بر داوود نازل كرد وَ آتَيْنَا داوُدَ زَبُورا (نساء: ١٦٣).

ظاهر اين است كه نام ديگر زبور، مزامير (جمع‌ مزمور به معناى اشعار روحانى است كه با صداى خوش) است.

«زبور» يك كتاب آسمانى نبود كه احكام و شريعت تازه‌اى داشته باشد.

به تعبير ديگر كتب آسمانى كه بر پيامبران نازل گرديده دو گونه بوده است:

١- كتاب‌هايى كه احكام تشريعى تازه دربرداشت و اعلام آيين جديد مى‌كرد، مانند پنج كتابى كه بر پنج پيامبر اولوالعزم نازل گردد.

٢- كتاب‌هايى كه احكام تازه در برنداشت، بلكه مشتمل بر نصايح و اندرزها و توصيه و دعا و مناجات بود، كتاب «زبور» يا كتابى كه درباره «ادريس» نقل كرده‌اند كه اين قبيل بوده است.

اين بحث را با روايتى از پيامبر اكرم پايان مى‌دهيم،

ابوذر مى‌گويد: از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيديم عدد پيامبران چند نفر بودند؟ فرمود:

«١٢٤ هزار نفر» پرسيدم رسولان از ميان آنها چند نفر بودند؟ فرمود: «سيصد و سيزده نفر و بقيه تنها پيامبر بودند.»