عجيب اين‌كه بعضى از مفسّران اهل سنت به پيروى آنچه در صحيح مسلم آمده است نقل كرده‌اند كه پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم از كنار گروهى كه در حال تلقيح نخل‌ها بودند عبور كرد، فرمود: «اگر اين كار را نكنيد بهتر است،» و آن سال- بر اثر عدم تلقيح نخل‌ها- محصول نخلستان خراب شد؛ پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم از آن‌جا مى‌گذشت فرمود: «چرا نخل‌ها چنين است؟» عرض كردند: «شما چنين فرموديد»، پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود: «شما نسبت به امر دنياى خود (از من) آگاه‌تريد». [١]

به همين دليل بعضى از آنها سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم را به دو گروه تقسيم كرده‌اند:

آنچه درباره مسائل دينى از سوى خدا مى‌گويد؛ و آنچه درباره دنيا و از خويش مى‌گويد، و فقط در اوّلى معصوم است!!

ولى به عقيده ما اين گونه احاديث كه از مصاديق روشن رواياتى است كه با كتاب اللَّه در تضادّ است، و قطعاً بايد كنار گذارده شود؛ زيرا علاوه بر اين‌كه قرآن سخنان پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و گفتار او را به طور مطلق براى مردم معيار قرار داده است، و جمله‌ وَ مَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌ [٢] گواه اين معنا است، چگونه مى‌توان باور كرد پيامبرى با آن‌ همه عظمت، ناآگاهانه مردم را به چيزى دعوت كند كه باعث خسران و زيان و خرابى محصولات آنها شود؛ و بعد از حرف خود برگردد، و به مردم بگويد شما درباره دنياى خود از من آگاه‌تريد، در حالى كه پيامبر بدون شك از هوشيارترين مردم بوده و با مسائلى همچون تلقيح نخل آشنايى داشته است.

چنين كسى كه العياذ باللَّه نسنجيده در چيزى كه اطلاعى از آن ندارد اظهار نظر كند و مردم را گرفتار خسارت سازد چگونه مى‌توان رييس حكومت اسلامى با آن عظمت گردد.

[١]. در صحيح مسلم سه حديث در اين زمينه نقل شده كه مضمون همه يكى است هرچند عبارات مختلف است (جلد ٤، باب ٣٨، صفحه ١٨٣٥، احاديث شماره ١٣٩ و ١٤٠ و ١٤١ باب وجوب امتثال ما قاله شرعاً دون ما ذكره صلى الله عليه و آله و سلم من معايش الدنيا على سبيل الرأى مراجعه شود).

[٢]. سوره نجم، آيه ٣.