پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - اهل بيت عليهم السلام كيستند؟
ما نمىدانيم اگر كسى بخواهد دقيقاً افرادى را از ميان جمعى جدا سازد و مخاطب كلام خود نمايد بايد چه راهى را پيش گيرد كه بهانه جويان براى آن بهانهاى نتراشند؟ آيا انداختن عبا روى آن چند نفر و يا گذشتن از كنار خانه آنها چندين ماه متوالى و پى در پى آنها را مخاطب ساختن براى اين كار كافى نيست؟!
آيا با اين حال تعجب نيست از كسانى كه اين حقايق را ناديده گرفته، و اصرار دارند اين فضيلت مهم را كه محدود به پنج تن بوده، توسعه دهند و ديگران را نيز وارد آن سازند؟
قابل توجه اينكه حاكم حسكانى كه از علماى معروف اهل تسنن است بيش از «صد و سى حديث!» در اين زمينه نقل كرده است. [١]
«سيّد علوى ابن ظاهر الحضرمى» در كتاب «الْقَولُ الْفَصْل» مىگويد: «حديث آيه تطهير از احاديث مشهوره متواتره است كه امت اسلامى آن را پذيرفتهاند ... و هفده نفر از بزرگان حفاظ حديث اعتراف به صحت آن نمودهاند». [٢]
آخرين سخن در مورد اين آيه اينكه در كتاب «فضائل الخمسه من الصحاح الستّه» نيز روايات زيادى در اين زمينه از «صحيح مسلم، صحيح ترمذى، تفسير طبرى، مستدرك الصّحيحين و مسند الامام احمد و خصائص نسايى و تاريخ بغداد و مسند ابى داوود و اسد الغابه» و كتب ديگر نقل شده است كه براى اطلاع بيشتر و عميقتر و قضاوت بهتر مىتوانيد به آنها مراجعه فرماييد. [٣]
در هفتمين آيه، با تعبير ديگرى برخورد مىكنيم كه آن نيز اشاره به مسأله «عصمت انبيا» دارد، و آن هنگامى است كه شيطان از درگاه خدا رانده شده و كمر به
[١]. نامبرده اين احاديث را در جلد دوم كتاب خود از صفحه ١٠ تا ٩٢ (٨٢ صفحه) آورده است (مراجعه كنيد).
[٢]. «القول الفصل»، جلد ١، صفحه ٤٨.
[٣]. «فضائل الخمسة من الصحاح السّته» جلد اوّل، صفحه ٢٧٠ تا ٢٨٩.