پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥ - ٦- نيكوكارى و احسان
بوده؛ زيرا وجهى در مورد خصوص اين شش نفر وجود ندارد، و اين از خصوصيات همه آنها است.
٦- نيكوكارى و احسان
يكى ديگر از صفات بارز آنها نيكوكارى به دوست و دشمن است، در حقيقت آنها مظاهر صفات «رحمان» و «رحيم» خداوند، و نسبت به هركس و هر جمعيّت نيكوكار و مهربان بودند.
و لذا قرآن مجيد اين صفت را براى بسيارى از پيامبران بزرگ بيان كرده، از جمله در ششمين آيه مورد بحث بعد از اشاره به اسحاق و يعقوب دو فرزند برومندى كه خداوند به ابراهيم در آخر عمر عنايت كرد، و همچنين نوح و داوود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون- ده نفر از پيامبران بزرگ- كه سه نفر آنها يعنى (ابراهيم و نوح و موسى) از پيامبران اولوالعزم بودند، مىفرمايد: «و اينچنين نيكوكاران را پاداش مىدهيم» وَ كَذلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ [١]
يعنى اين كه يكى از صفات بارز آنها صفت «احسان» بود.
همين معنا به طور جداگانه در آيات متعدد ديگرى نيز آمده است از جمله در آيه ٨٠ سوره صافات مىفرمايد: سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِى الْعَالَمِينَ- انَّا كَذلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ و در آيه ١١٠ همان سوره مىگويد: سَلَامٌ عَلَى ابْرَاهِيمَ كَذَلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ و در آيه ١٢١ همان سوره مىافزايد: سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَ هَارُونَ انَّا كَذلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ.
و بالاخره در آيه ١٣١ همان سوره مىفرمايد: سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِين- انَّا كَذلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِينَ.
[١]. سوره انعام، آيه ٨٤.