پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨ - ٦- بشارت و انذار

معناى «توحيد» تفسير كرده‌اند دليلى بر آن نيست؛ بلكه اين فقط يكى از مصاديق معناى وسيع و گسترده آيه است.

به اين ترتيب يكى از اهداف بعثت، نجات انسان‌ها از تاريكى‌هاى فكرى و عقيدتى و اخلاقى و عملى و حركت به سوى نور و روشنايى حيات و زندگى است.

البتّه؛ مى‌توان اين هدف را در اهداف تعليم و تربيت و اقامه عدل و آزادى ادغام كرد، و يا آن‌ها را در اين ادغام نمود، ولى چون در قرآن مجيد به طور جداگانه آمده، ما هم آن را مستقلًا مطرح كرديم.

نه تنها قرآن مجيد، نور و هدايت است، بلكه تعبير «نور» درباره خود پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نيز آمده است (آيه ٤٩ احزاب).

تعبير به‌ «النّاس» (مردم) به گفته تفسير «الميزان» نشان مى‌دهد كه، هدف بعثت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و سلم هدايت عموم انسان‌ها (در هر مكان و هر زمان تا پايان جهان) بوده است، و تعبير «باذن ربّهم» نشان مى‌دهد كه هدايت انبياء در واقع جزئى از «ربوبيت پروردگار» و در مسير خواست او است، و ربوبيت در عالم تشريع كاملًا هماهنگ با ربوبيت در عالم تكوين مى‌باشد.

٦- بشارت و انذار

اگرچه بشارت به انواع پاداش‌هاى مادى و معنوى الهى و بيم دادن و انذار از كيفرهاى سخت روحانى و جسمانى، وسيله‌اى براى اجراى تعليم و تربيت، و عاملى براى خارج كردن از ظلمت‌ها به نور است، ولى چون قرآن به خصوص و براى تاكيد روى آن تكيه كرده، مى‌توان آن را به عنوان يكى از اهداف برانگيختن پيامبران شمرد.

در هفتمين آيه مورد بحث به اين معنا اشاره كرده، و مى‌فرمايد: «ما پيامبران را جز براى بشارت و بيم دادن نمى‌فرستيم» وَ مَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ الَّا مُبَشِّرِينَ وَ