پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٦ - اهل بيت عليهم السلام كيستند؟
دشمنى انسانها بست، مىگويد: «به عزّتت سوگند كه همه انسانها را گمراه خواهم ساخت مگر بندگانى كه خالص شدهاند» قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ اجْمَعِين الَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ.
اين تعبير منحصر به آيه فوق نيست، بلكه در آيه ٤٠ سوره حجر نيز همين معنا با تفاوت مختصرى آمده است قَالَ رَبِّ بِمَا أَغْوَيْتَنِى لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْأَرْضِ وَ لَاغْوِيَنَّهُم اجْمَعِين الَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ.
و در هشتمين آيه نيز اين مطلب به صورت ديگرى ديده مىشود، كه درباره گروهى از انبياى بزرگ مىفرمايد: «ما آنها را با خلوص ويژهاى خالص كرديم و آن ياد سراى آخرت است» انَّا اخْلَصْنَاهُم بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ.
همان گونه كه در ويژگىهاى انبياء يادآور شديم، «مخلِص» (با كسر لام به معناى خالص كننده) مرحله والايى از تقوا و پاكى دل است و از آن بالاتر و والاتر «مخلَص» (به فتح لام به معناى خالص شده) است، همان كسانى كه خداوند عالم آنها را به خاطر تلاش و كوشش در راه اخلاص خويشتن، از هر ناخالصى پاك كرده، و به همين دليل تمام وجودشان تعلق به خدا دارد و طبيعى است كه شيطان در آنها نصيبى نخواهد داشت، و غير خداوند در دل آنها جاى ندارد، لذا به غير از او نمىانديشند، و جز رضاى او نمىطلبند.
مسلّماً چنين صفتى همراه مقام عصمت است، زيرا آنها از قلمرو نفوذ شيطان بيرون رفتهاند، به گونهاى كه شيطان هرگز طمع در منحرف ساختن آنها نمىكند.
از نظر صفات درونى و انگيزهها نيز براى خدا خالص شدهاند و به همين دليل به گرد خطا نمىگردند، و به سراغ هوا نمىروند.
بديهى است اگر شيطان آنها را از سوگند خود دائر بر گمراه ساختن فرزندان آدم مستنثا مىكند نه به خاطر اين است كه براى «مخلصين» احترام خاصى قائل است، بلكه به خاطر مسلّم بودن عجز و ناتوانيش از وسوسه آنها است.
اگرچه در آيات فوق تصريحى درباره خصوص انبياء يا امامان معصوم ديده