اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٩٩ - گزارش بیوگرافیک در مورد بولنت اجویت نخست وزیر جدید ترکیه
سند شماره (٣)
سازمان مرکزی اطلاعات (سیا)سری تاریخ تنظیم: فوریه ١٩٧٤ بهمن ١٣٥٢
گزارش بیوگرافیک در مورد: بولنت اجویت نخست وزیر جدید ترکیه (افشاء غیر مجاز این سند
مشمول مجازات جنایی خواهد بود.)
ترکیه
نخست وزیر
بولنت اجویت در تاریخ ٢٥ ژانویه ١٩٧٤ به نخست وزیری رسید. او با اعلام تشکیل یک حکومت
ائتلافی به رهبری حزب جمهوریخواه خلق که دارای تمایلات چپ میانه رو می باشد و خود او رئیس آن
است، به بحران سه ماهه این کشور خاتمه داد. حزب مردم گرای رستگاری ملی با جهت گیریهای اسلامی
در این ائتلاف شرکت دارد. اجویت که مردی روشنفکر می باشد، چه در مسائل داخلی و چه در زمینه امور
بین المللی اطلاعات کافی دارد. معذالک تجربه عملی او در درجه اول در امور داخلی بوده است هر چند او
در جریان مذاکره بین عصمت اینونو، نخست وزیر سابق، در اوائل دهه ١٩٦٠ با ایالات متحده آمریکا
سمت مترجمی داشته است.
ائتلاف ناآرام
اجویت که از ماه مه سال ١٩٧٢ ریاست حزب جمهوریخواه خلق را داشت، در انتخابات پارلمانی ١٤
اکتبر سال ١٩٧٣ حق تشکیل یک حکومت را از طریق رهبری حزب به یک تجمع به دست آورد. اندکی
بعد از انتخابات او کوشید تا به حزب رستگاری ملی ائتلافی تشکیل دهد، ولی این کوشش به جایی نرسید،
زیرا رهبران حزب رستگاری ملی درباره کنترل بعضی از وزارتخانه ها با او توافق نداشتند و بعضی از
نمایندگان بسیار محافظه کار حزب رستگاری ملی با بعضی از برنامه های مترقی حزب جمهوریخواه خلق
مخالف بودند.
در جریان ماههای نوامبر و دسامبر، احزاب میانه رومتمایل به راست به رهبری حزب عدالت سلیمان
دمیرل، کوشیدند تا ائتلافی تشکیل دهند، و در ماههای دسامبر و ژانویه کورترک کوشید تا تشکیل یک
کابینه مرکب از احزاب عدالت و جمهوریخواه خلق و یا یک حکومت با شرکت همه احزاب را ایجاد نماید.
در تاریخ ١٥ ژانویه از اجویت خواسته شد تا در راه تشکیل یک حکومت بکوشد. ده روز مذاکره با رهبران
حزب رستگاری ملی منجر به تشکیل یک حکومت جدید شد که تنها هشت کرسی را در پارلمان در اختیار
خود داشت.
سوسیالیست
اجویت یک سوسیالیست میانه رو است که ظاهرا نسبت به اصول دمکراسی و عدالت اجتماعی و تغییر
مسالمت آمیز به طور قاطع و صمیمانه پایبند است. یک عامل اصلی در وابستگی نیرومند او به سوسیالیسم
اعتقاد او به این اندیشه است که پیروی از آن برای حمایت از دمکراسی در ترکیه و عقب راندن کمونیسم
ضرورت اساسی دارد. به همین دلیل او از اقدامات رژیمهای دیگر، مانند رژیم نعیم تلو نخست وزیر از
(آوریل ١٩٧٣ تا ژانویه ١٩٧٤) و عدنان مندرس (از ماه می سال ١٩٥٠ تا ماه می ١٩٦٠) به خاطر پیروی