اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٤ - احتمال و دورنمای برهم خوردن تولید نفت خام کویت

سعودی و کویت، می پردازیم.

٤ کارگران نفتی به عنوان یک نیروی کار سازمان یافته: کویت، ٤فدراسیون کارگران نفتی کویت نماینده

کارگران تمام کمپانیهای صنعت نفت، تحت کنترل دولت از قبیل: کمپانی صنایع پتروشیمیایی، یعنی

بزرگترین تولیدکننده کود شیمیایی و آمونیاک، کمپانی ملی نفتی (کویت ٠٠٠/٥٠٠/٢ بشکه در روز) که

یک پالایشگاه بزرگ نیز به شمار می آید، و کمپانی نفت کویت که مهمترین تولیدکننده و بزرگترین کارفرما

به حساب می آید، می باشد. در اوائل سالهای ١٩٧٠ این اتحادیه تبلیغات زیادی به راه انداخت و به نحو

مبارزه طلبانه ای خواستار ملی شدن شرکت نفت کویت و دیگر کمپانیهای تحت کنترل بیگانگان گردید. با

وجود اینکه انجام اعتصاب در کویت غیرقانونی است، در سال ١٩٧٤ کارگران نفتی و پتروشیمیایی تهدید

کردند که به خاطر دریافت دستمزد بیشتر دست به اعتصاب خواهند زد، لیکن به علت اقدامات خنثی گرانه

تند دولت کویت (از قبیل توقیف، و نمایش قدرت) و بی میلی کارگران عادی مجبور به انصراف و پس

گرفتن تهدید خود شدند. در سال ١٩٧٥ پس از تحویل گرفته شدن شرکت نفت کویت توسط دولت. مسئله

ملی شدن برای کارگران نفتی نیز از بین رفت. با وجود اینکه ناصرالفرج یعنی مهمترین وادار کننده کارگران

نفتی به اعتصاب به ریاست کل فدراسیون کارگران کویت منصوب گشت و بیانات بسیار تندی در رابطه با

مسائل جهان سوم ایراد می داشت، ولی در چهار سال گذشته کارگران نفتی آرام و بی سر و صدا به کار خود

ادامه می داده اند. تا آنجا که ما می دانیم در سالهای اخیر دلیلی که نشان دهنده فعالیت مهم کارگران نفتی (از

قبیل اعتصاب باشد) وجود نداشته است. در واقع، سفارت شوروی در اینجا نیز معتقد است که در کویت

پرولتاریای قابل اهمیتی وجود ندارد.

٥ اگر این مسئله صحت دارد، پس گزارش ٢٩ ماه می درباره تسلیم تقاضای کارگران به نخست وزیر

چه معنایی دارد؟ در این مورد از کریم شوا (حفاظت شود) سرپرست بخش نیروی انسانی و نیروی کار

وزارت نفت که مردی با تجربه در امور کارگری بوده و از اوائل دهه ٣٠ یعنی آن زمان که او و امیر کنونی که

قبلاً در فرمانداری احمدی مشغول به کار بودند و در یک ماشین فورد قدیمی به حوزه های نفتی سرکشی

می کردند در همین رشته کار می کرده سؤال نمودیم. شوا اطلاعات ذیل را در اختیار ما قرار داد. از همان

اوائل کارگران نفتی حقوقی معادل «دو تا سه برابر حقوق کارمندان دولت دریافت می داشتند، چون آنها

هستند که کار واقعی را روزانه به مدت ٨ ساعت انجام می دهند، در حالی که کارمندان دولت بیش از ٢ یا ٣

ساعت در روز کار نکرده و در آن مدت نیز در وزارتخانه ها به صرف قهوه مشغول هستند.» با پیدایش

اعلامیه اخیر مبنی بر افزایش حقوق کارمندان دولتی از تاریخ ١٠ تیر ماه ظاهرا حقوق کارگران نفتی نیز

باید افزایش یابد، چون از سال ١٣٥٤ اضافه حقوقی شامل آنها نشده است. در حقیقت شرکت نفت کویت و

وزارت نفت این کشور تلاش می کردند تا قبل از اعلام افزایش حقوق کارمندان دولت حقوق و مزایای

کارگران نفتی را بالا ببرند. فدراسیون کارگران نفتی نیز با مطرح کردن این تقاضا که از قبل در جریان بوده

صرفا کار خود را انجام داده اند. گرچه بین دولت و اتحادیه روشی برای مذاکرات جمعی و نیز قراردادی در

رابطه با دستمزدها و مزایا وجود ندارد، رهبران فدراسیون کارگران نفتی توانسته اند دو بار با وزیر نفت

ملاقاتهائی داشته باشند.

شوا که در هر دوی این ملاقاتها حضور داشته گفت علاوه بر افزایش حقوق، پیرامون مسائل پیچیده

مانند هماهنگ سازی مزایای کارگران نیز گفتگوهایی به عمل آمد تا در تمام شرکتهای مختلفی که دولت