اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٢٤٥ - فلسطینیها الفتح / سازمان سپتامبر سیاه

مهمترین منطقه ای است که فدائیون از طریق آن در لبنان سلاح به دست می آورند.

(محرمانه / غیر قابل انتشار برای ملل بیگانه) سازمان فتح و دیگر شبه نظامیان فلسطینی که در ١١ ماه

گذشته نتوانسته اند فعالیت چندانی نشان دهند، بیشتر در تلاش بوده اند که برای بار دیگر در جنوب لبنان

مستقر شوند. این تلاش با افزایش جمعیت اردوگاههای آوارگان رشیدیه، برج الشمالی، و الباس در اطراف

تایر همراه و آغاز شده است. اسرائیلیها اظهار داشته اند که در اردوگاه رشایا الفخار در شرق و اردوگاههای

غنا و صدیقین در غرب فعالیتهای چریکی باز هم تجدید شده است. همان طوری که مشاهده می شود

فلسطینیها اصرار دارند که مفاد عهدنامه قاهره حق آنها را در دست یافتن به منطقه مرزی تأمین نماید؛ ولی

همکاری آنها با نیروهای میانجیگر سازمان ملل در لبنان سبب شده است که آنها نتوانند به این حق خود

دست یابند.

(سری / غیر قابل انتشار برای ملل بیگانه و همپیمانان آنها / هشدار اطلاعاتی) فعالیتهای اسرائیلیها

در مارس ١٩٧٨ نابودی بسیاری از پایگاههای فلسطینیها و سازمان فتح از قبیل مناطق آموزشی،

پایگاههای فرماندهی مغازه ها و دفاتر واقع در دیگر نقاط لبنان را فراهم نیاورد. بلکه احتمالاً موجب

تقویت آنها شد تا در آینده به تلافی و جبران شکستهای وارده در جنوب لبنان بپردازند. فلسطینیها در

منطقه الدامور و نبطیه فرودگاههای اضطراری و دیگر تسهیلات مربوط به خود را دارا هستند. تسهیلات

واقع در این مناطق در برگیرنده قرارگاههای اصلی و محل تمرکز بوده که در آنجا تعداد کارمندان و موشکها

در اوائل ١٩٧٩ افزایش یافته است. در اواخر سال ١٩٧٨ تغییر مکان توپخانه ها در آرنون و حمدیه

افزایش یافته بود.

(محرمانه) احتمالاً نیروهای نظامی سازمان فتح در البدوی، الدلهامیه، برج الشمالی، الساقی، و الطیبه

استقرار یافته اند. پایگاهها و تسهیلات دریایی آنها در القاسمیه، العاصیه (همان طور که گزارش شده)، نهر

البریه، العقبیه، ادلون و سرافند واقع شده اند.

(سری / غیر قابل انتشار برای ملل بیگانه و همپیمانان آنها / هشدار اطلاعاتی) از جنگ اکتبر ١٩٧٣

به این طرف حکومت سوریه گاهی محدودیتهای شدیدی را علیه فعالیتهای فلسطینیها در سوریه اعمال

می داشته است. پس از قرارداد متارکه سوری - اسرائیلی سال ١٩٧٥ در جنگ لبنان و به خاطر برقراری

روابط حسنه بین سوریه و اردن در سالهای ٧٧-١٩٧٦ و به عنوان یک فشار سیاسی قبل از اجلاس

شورای ملی فلسطینی در سال ١٩٧٧ کنترل شدیدتری برقرار گردید. با وجود این محدودیتها سازمان فتح

توانسته بود دفاتر، پایگاههای لجستیکی، مناطق آموزشی و محلهای بازپرسی اطلاعاتی خود را در

محلهای مورد تأیید دور از خطوط آتش بس و مرز اردن حفظ نماید. گاهی هم بعضی از دفاتر و پایگاههای

آموزشی تعطیل می گردید و بعضی از مقامات این سازمان دستگیر می شدند و به افراد کادر سازمان فت

اجازه حمل اسلحه داده نمی شد. ولی عملیات سازمان فتح در سوریه هیچ گاه به طور کامل متوقف نگردید.

دفاتر سازمان فتح در دمشق همیشه باز بوده و مدرسه نظامی این سازمان در القوته افسر بیرون می داد.

(محرمانه / غیرقابل انتشار برای ملل بیگانه) پس از ابتکارات سادات محدودیتها علیه فلسطینیهای

سوریه کاهش یافت و این روند در سرتاسر سال ١٩٧٨ ادامه یافت. دپوهای تسلیحاتی و انبارها به

سازمان فتح تحویل داده شدند و بنابه گزارش اسرائیلیها دو تا سه پایگاه فلسطینی در جنوب سوریه

«مجاورت مرز اردن تشکیل گردید. ایستگاه رادیویی فلسطینیها که در قاهره به حالت تعطیل درآمده بود،