اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ١٠٤ - گزارش بیوگرافیک در مورد بولنت اجویت نخست وزیر جدید ترکیه
بورس بنیاد راکفلر در دانشگاه هاروارد برای تحصیل تاریخ عثمانی سفر کرد. افقهای فعالیت
روزنامه نگاری اجویت توسعه یافت. بین سالهای ١٩٥٠ و ١٩٥٧ اجویت مقدار زیادی از وقت خود را به
کارهای ادبی غیر روزنامه نگاری وقف کرد و به عنوان یک مدرس، مترجم، نویسنده و منتقد شهرت قابل
ملاحظه ای به دست آورد.
حزب جمهوری خواه خلق
در سال ١٩٥٧ اجویت با موفقیت برای احراز یک کرسی نمایندگی در مجمع بزرگ ملی از شهر آنکارا
از سوی حزب جمهوریخواه خلق فعالیت کرد. او به زودی یکی از اعضای جوان این حزب شد و وارد
شوراهای عالی این حزب گردید. چند عامل به ترقی سریع او در حزب کمک کرد که از جمله آنها مناسبات
حسنه او باعصمت اینونو رهبر این حزب و استعداد او در سازمان دادن شاخه جوانان حزب و سمت
برجسته او به عنوان سخنگوی مطبوعاتی حزب و علاقه فعالانه او در کمیته سیاست خارجی مجمع بزرگ
ملی وعضویت او در کابینه «سایه» و کمیته پژوهش بود.
پس از کودتای نظامی در ماه می سال ١٩٦٠، حزب جمهوریخواه خلق اجویت را به عنوان عضو مجمع
مؤسسان انتخاب کرد این مجمع از سوی حکومت نظامی در ژانویه ١٩٦١ مأمور تنظیم یک قانون اساسی
جدید بوده در اکتبر ١٩٦١ اجویت بار دیگر به عنوان نماینده از آنکارا در حزب جمهوریخواه خلق
انتخاب شد و در هیئت مرکزی اداری این حزب سمتی به دست آورد.
وزیر کار و مرد دست راست اینونو
در نوامبر سال ١٩٦١ اجویت در کابینه ائتلافی تحت ریاست اینونو سمت وزارت کار را به دست آورد.
کابینه ائتلافی مرکب از حزب جمهوریخواه خلق و حزب عدالت بود (در این اوضاع احوال او به علت
نداشتن وقت از کار خود در روزنامه اولوس کناره گیری کرد). اجویت علیرغم نداشتن تجربه در امور
کارگری یک وزیر بسیار قابل از آب درآمد و در جهت پیشبرد حقوق کارگران و پشتیبانی از قوانین
ترقی خواهانه کار کرد. در جریان ترمیم کابینه در ماه ژوئن ١٩٦٢ اینونو از او خواست که در سمت وزیر
کار باقی بماند.
ایثار اجویت به آرمان کارگران بدون شک صمیمانه بود. معذالک انگیزه اش، میل سیاسی او برای تقلیل
نفوذ حزب کارگر ترکیه بود. در پایان دوران وزارت او در فوریه سال ١٩٦٥، اجویت در میان دانشجویان و
کارگران پیروان متعددی را به دست آورد و موقعیت او به عنوان سخنگوی حزب جمهوریخواه خلق به
خوبی مستحکم شد. او همچنین از طریق اجتناب از مانورهای زیرکانه و محیلانه و از حملات شخصی
علیه سایر اعضاء احترام زیادی در حزب به دست آورد و جایگزین تورخان فیض اوغلی به عنوان
سخنگوی اندیشمندان جوان حزب جمهوریخواه خلق گردید (فیض اوغلی اکنون رهبر حزب اتکاء
جمهوریخواه است).
از سال ١٩٦١ عصمت اینونو اعتماد بسزایی نسبت به اجویت داشت. در دوران ١٩٦٣ تا ٦٧ مناسبات
شخصی این دو بقدری نزدیک بود که اظهارات عمومی اینونو به منزله طنین اظهارات اجویت تلقی می شد.
در فوریه سال ١٩٦٦ فتحی چلیکباش رهبر حزب جمهوریخواه خلق اجویت را به عنوان بانفوذترین