ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٢ - مقصود

پوشش قرار داد تا از خستگى روز استراحت كنيد. در جاى ديگر مى‌فرمايد:

(لِتَسْكُنُوا فِيهِ) (شب براى اين است كه در آن بياراميد: يونس ٦٧)( وَ النَّوْمَ سُباتاً): و خواب را وسيله راحت جسمانى شما قرار داد.

(وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً): و روز را براى پراكنده شدن شما در روى زمين و تحصيل معاش، قرار داد.

(وَ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ‌): و بادها را فرستاد تا شما را بشارت دهند به نزول باران رحمتش.

(وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً): و از آسمان آبى نازل كرديم كه پاك است و پاك كننده و شما را از نجاست و حدث پاك مى‌سازد.

(لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً): تا سرزمين‌هاى خشك را بوسيله رويش گياه‌ها و گلها حيات ببخشيم.

(وَ نُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنا أَنْعاماً وَ أَناسِيَّ كَثِيراً): و نيز چهار پايان و بسيارى از انسانها را بوسيله آن سيرآب گردانيم.

(وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا): ما باران را در ميان اهل زمين تقسيم مى‌كنيم و اجازه نميدهيم كه هميشه يك جا ببارد يا در يك جا هيچگاه نبارد. البته بر حسب مصلحت باران را نسبت به بعضى از مناطق كم و زياد مى‌كنيم. هدف ما اين است كه مردم در اينباره فكر كنند و بر وسعت قدرت ما استدلال نمايند و بدانند كه جز ما كسى سزاوار پرستش نيست.

(فَأَبى‌ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً): بيشتر اين مردم كفران نعمت مى‌كنند و راه انكار مى‌پيمايند.