ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧٦ - مقصود
ميگيرند، كسانى هستند كه به خدا و رسولش ايمان آوردهاند. هنگامى كه براى بعضى از كارهاى خود از تو اجازه بخواهند، هر كه را خواهى اجازه ده و براى آنها بدرگاه خدا طلب مغفرت كن كه خداوند آمرزگار و رحيم است. خواندن و صدا كردن پيامبر را در ميانتان مثل خواندن و صدا كردن خودتان قرار ندهيد، خداوند به اشخاصى از شما كه بمنظور مخالفت، پنهان مىشوند عالم است. بايد كسانى كه مخالفت امر خدا ميكنند حذر كنند كه دچار فتنه يا عذاب دردناكى شوند. آگاه باشيد كه آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست. خداوند عالم است به آنچه اكنون شما بر آنيد و روزى كه بسوى او بازگردانده مىشوند و آنها را به آنچه كردهاند آگاه مىسازد و خداوند بهر چيزى داناست.
لغت:
تسلل: خارج شدن نهانى.
لواذ: مخالفت.
اعراب:
لواذا: حال.
يوم: منصوب و عطف بر «الان» محذوف. در «يوم يرجعون» از خطاب به- غيبت رجوع شده است.
مقصود:
قبلا در باره آداب معاشرت با خويشاوندان و مسلمانان سخن گفت. اكنون در اين آيه در باره آداب معاشرت با پيامبر خدا مىفرمايد:
(إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ): در حقيقت، مؤمن كسانى هستند كه به يگانگى و عدالت خدا معتقد باشند و پيامبرش را براستگويى بشناسند.
(وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ): و هر گاه كارى پيش آيد- از قبيل جنگ و مشورت و نماز جمعه و غيره- كه انجام آن كار به همكارى و همفكرى نيازمند باشد، بدون اجازه از پيامبر خدا، دنبال كارهاى شخصى