بمردان مؤمن بگو كه چشمها را بپوشند و فروج خود را حفظ كنند كه اين كار براى آنها پاكتر است و خدا بكردارشان آگاه است. و بزنان مؤمن بگو كه چشمها را بپوشند و فروج خود را حفظ كنند و زينت خود را آشكار نكنند مگر آنچه ظاهر است و روسرى‌ها را بر گريبانها بزنند و زينت خود را جز براى شوهران يا پدران يا پدر شوهران يا پسران يا پسران شوهران يا برادران يا پسران برادران يا پسران خواهران يا زنان يا كنيزان يا تابعانى كه از نظر جنسى بى‌نيازند يا كودكانى كه عورت زنان را نشناخته‌اند، آشكار نكنند و پاها را بر زمين نزنند كه زينت مخفى ايشان آشكار شود. اى مؤمنان، همگى پيش خداوند توبه كنيد تا رستگار شويد.

قرائت:

غير: ابو جعفر و ابن عامر و ابو بكر به نصب و ديگران به جر خوانده‌اند.

بنا بر جر صفت تابعين و نصب آن بنا بر استثناء يا حال است.

ايها: ابن عامر بضم هاء و ديگران به فتح خوانده‌اند. قرائت ضم تضعيف شده است.

لغت:

غض: كم كردن صدا و ديد.

اربه: حاجت.

اعراب:

يغضوا: مجزوم و جواب شرط مقدر يا به تقدير لام امر. همچنين در «يغضضن».

(ما ظَهَرَ): در محل نصب و بدل از(مِنْ زِينَتِهِنَّ) حرف «من» بيانيه و جار و مجرور در محل نصب و حال است.

مقصود:

اكنون به بيان اين مى‌پردازد كه نظر كردن زن و مرد بيكديگر چه حكمى دارد؟

(قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ‌): اى محمد، به-