ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٧٩ - تفسير سوره

سورة الفرقان‌

اين سوره بقول مجاهد و قتاده مكى است. ابن عباس گويد: سه آيه آن در مدينه نازل شده است:(وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ) ...( غَفُوراً رَحِيماً).

عدد آيات:

بدون خلاف ٧٧ آيه است.

فضيلت سوره:

از پيامبر خدا روايت شده كه هر كه سوره فرقان را بخواند روز قيامت مبعوث مى‌شود در حالى كه ايمان دارد كه قيامت بدون ترديد فرا مى‌رسد و خدا مردگان را مبعوث مى‌كند و بدون حساب به بهشت مى‌رود.

در روايت است كه امام هشتم (ع) به اسحاق بن عمار فرمود: قرائت سوره‌(تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‌ عَبْدِهِ) را ترك نكن كه هر كه اين سوره را هر شب بخواند خدا او را هرگز عذاب نميكند و او را مورد محاسبه قرار نميدهد و جايش فردوس برين است.

تفسير سوره:

اين سوره به سوره نور متصل است و اتصال نظير به نظير است. در پايان آن سوره اين بود:(أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ...) در آغاز اين سوره نيز چنين است:

(لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ...)