ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢١٤ - لغت

ترجمه:

اگر بخواهيم در هر قريه‌اى ترساننده‌اى مبعوث مى‌كنيم. كافرين را اطاعت مكن و با آنها جهادى بزرگ كن. اوست كه دو دريا را در يك مسير به جريان در آورد.

اين است آب شيرين خوشگوار و اين است آب شور نمكين و ميان آنها برزخى قرار داد و آنها را از آميختن بيكديگر محروم گردانيد. اوست كه از آب بشرى آفريد و او را خويشاوندى و دامادى قرار داد و خدايت قادر است. جز خدا چيزى را پرستش مى‌كنند كه آنها را نفع و ضرر نمى‌رساند و كافر مخالف خداست. ما ترا نفرستاديم مگر بشارت دهنده و ترساننده. بگو: بر اينكار، اجرى از شما نميخواهم مگر كسى كه بخواهد با دادن مال راهى بسوى خدايش اتخاذ كند. بر زنده‌اى كه نميميرد، توكل كن و او را به ستايشش تسبيح كن و كافى است كه خدا به گناهان بندگانش آگاه است. او كه آسمانها و زمين و آنچه ما بين آنهاست در شش روز آفريد. آن گاه خداوند بر عرش مستولى شد. پس از خداوند كه خبير است، سؤال كن. هنگامى كه به آنها گفته شود، براى رحمان سجده كنيد، گويند: رحمان چيست؟ آيا بخاطر اينكه تو ما را امر ميكنى، سجده كنيم؟ اين دعوت بر تنفر آنها افزود.

قرائت:

تأمرنا: حمزه و كسايى به ياء و ديگران به تاء خوانده‌اند. بنا بر قرائت اول ضمير فعل به «الرحمن» بر ميگردد.

لغت:

مرج: خلط: