ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣ - مقصود

نمى‌جنگند و آنها را مورد حمله قرار دادند. مسلمانان از آنها خواستند كه در ماه حرام نجنگند. آنها قبول نكردند و خداوند مسلمين را پيروزى بخشيد[١].

[١]- اين روايت كه در بعضى از كتب ديگر هم آمده، قابل قبول نيست، زيرا تحريم جنگ در ماه‌هاى حرام از مختصات آئين اسلام نيست. بلكه عرب جاهلى هم جنگ در ماه‌هاى حرام را حرام ميدانست و بنا بر اين چه معنى دارد كه گفته شود: مشركين بخاطر اينكه ميدانستند كه اصحاب پيامبر٦ در ماه محترم نميجنگند، جنگ را آغاز كردند؟

در تفسير جامع الجوامع آمده است كه: مسلمانان به پيامبر عرض كردند: شهدايى كه در ميدانهاى جنگ كشته شده‌اند، تمامشان در پيشگاه خدا معلوم است. ولى ما كه كشته نميشويم از آن اجر محروميم. از اينرو خداوند فرمود:

(وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا) ...( وَ إِنَّ اللَّهَ لَعَلِيمٌ حَلِيمٌ.) بدينترتيب بيان شد كه فضيلت مهاجرت در راه خداست، اعم از اينكه شخص كشته شود يا بميرد.