ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨٥ - مقصود

و( قالَ الظَّالِمُونَ إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً): مشركين به مؤمنين مى‌گفتند: شما از مردى پيروى ميكنيد كه افسون شده و عقلش از او گرفته شده است.

(انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ‌): ببين در باره تو چه مثلهايى مى‌زنند! گاهى ترا مسحور و گاهى محتاج ميشمارند و گاهى برايت آرزوى گنج مى‌كنند.

(فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا): اينان گمراه شده‌اند و نمى‌توانند راهى پيدا كنند كه ترا در برابر دلائل خود قانع سازند و راهى به ابطال تو ندارند و حق را گم كرده‌اند. زيرا گرفتار تقليد و عادت و تعصب شده‌اند.

(تَبارَكَ الَّذِي إِنْ شاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراً مِنْ ذلِكَ‌): بزرگ است خدايى كه اگر بخواهد چيزى، بتو ميدهد كه از گنج و باغ بهتر است.

(جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ يَجْعَلْ لَكَ قُصُوراً): او مى‌تواند بتو بهشت‌هايى دهد كه نهرها از زير آن روان است و كاخهايى بتو ببخشد كه زيبا و مستحكم است. مقصود اين است كه اينها را در آخرت بتو مى‌دهد. برخى گويند:

يعنى در همين دنيا مى‌دهد.