پرسشها و پاسخها - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٣٠٥ - تجويز طلاق

با اين شرط بسيار مهم، اسلام كوشيده است تا جلو ستم مرد به همسرش گرفته شود. نكته‌هاى ديگرى در باره ازدواج موقّت و تعدّد زوج‌ها از جهت فقهى وجود دارد كه در رساله‌هاى عمليّه مراجع عظام آمده است.

تجويز طلاق

چرا در اسلام، طلاق و جدايى اجازه داده شده است؟ آيا بهتر نبود طلاق حرام مى‌شد؟

[١] در قرآن، اصلِ طلاق اجازه داده شده است؛[٢] از جمله در آيه ١٣٠ سوره نساء مى‌خوانيم:

وَ إِنْ يَتَفَرَّقا يُغْنِ اللّهُ كُلَّا مِنْ سَعَتِهِ وَ كانَ اللّهُ واسِعاً حَكِيماً؛ اگر [راهى براى اصلاح ميان خود نيابند و ]از هم جدا شوند، خداوند هريك از آنان را با فضل و كرم خود بى‌نياز مى‌كند، و خداوند داراى فضل و كرم، و حكيم است.

در قرآن و اسلام سفارش‌هاى فراوانى براى جلوگيرى از وقوع طلاق انجام گرفته است. بخشى از اين نكته‌ها در مسأله نشوز و داورى بين زن و مرد آمده است؛ امّا اگر ناسازگارى بين زن و شوهر به حدّى برسد كه نه خودشان بتوانند اختلاف‌هاى خود را حل كنند و نه دو داورى كه براى اين كار تعيين مى‌شوند، در اين صورت، محيطِ خانواده، جهنّمى خواهد بود كه زندگى در آن براى هيچ‌يك از زن و شوهر تحمّل‌پذير نيست. اسلام اگرچه طلاق را به شدّت ناخوش مى‌دارد و مبغوض‌ترين حلال‌ها مى‌داند، راضى نيست كه زن و مردى از روى ناچارى، عمر خود را درون قفسى با نام محيط خانواده و خانه كه كانون دشمنى و اختلاف ميان زن و شوهر شده است، به هدر دهند؛ از اين رو سرانجام، طلاق را جايز مى‌داند.

در قرآن كريم درباره طلاق تقريباً ٢١ آيه آمده است كه سبك و سياق اين آيه‌ها بسيار شگفت‌انگيز و درس‌آموز است. اگرچه اين آيه‌ها مسائل حقوقى را بيان مى‌دارد، سراسر از سفارش‌ها و نكته‌هاى ظريف اخلاقى آكنده است.

به هرحال، در اسلام اصل طلاق جايز است؛ امّا تا آن‌جا كه مقدور است، بايد از تحقّق آن پيشگيرى كرد، و در صورت خاموش شدن چراغ مودّت و تفاهم در كانون خانوادگى،